Grzechy

Kategoria: Życie
Tagi : godziwy, nauka, proste, spełnienie, społeczeństwo, świat, traktowanie, zadanie

14Kto z nas chciałby przyjaźnić się z niemiłym wobec nas człowiekiem? Oczywiście uczą nas, byśmy każdego traktowali tak samo, nie chowali do nikogo urazy. Jednakże jak nie zwrócić uwagi na ludzi, którzy odnoszą się do nas w sposób niegodziwy. Jak można przejść obojętnie? Każdy, kto jest pyszny nie znajduje uznania wśród otaczającego go środowiska ludzkiego. Społeczeństwo nie lubi ludzi wywyższających się. Przecież nikt nie jest lepszy czy gorszy. Poprostu wszyscy mają swoje wady i zalety. Ktoś, kto traktuje innych z góry na ogół nie jest szanowany, bo i cóż może w nim być takiego wspaniałego? Duma, napewno nie jest, czymś, co jest powszechnie uznawane przez wszystkich. Zresztą, jak religia chrześcijańska każe nam postępować i wierzyć, iż wszyscy są równi. Różnica jest ta, e każdy poprostu ma inne zadanie do spełnienia na świecie. A uważanie się za jakieś bóstwo z pewnością nie przysporzy przyjaciół, a tylko wrogów i samych problemów. Po co zresztą komplikować sobie życie? Przecież później odbije się to w ten czy inny sposób, prędzej lub później. Zapewne dumny człowiek z czasem zostanie sam, wyalienowany od innych ludzi, gdyż nikt nie będzie chciał z nim przebywać. Nikt nie chce być przecież poniżany czy nieszanowany. Jak tak naprawdę powinno wyglądać życie? Oczywiście każdy zapewne marzy o tym, by nic nie robić, odpoczywać i oddawać się samym przyjemnościom. Jak wiadomo pokusa jest ogromna, jednakże to wcale nie jest takie piękne na jakie wygląda. Tą cechę nazywamy lenistwem. Nie bez przyczyny zostało ono uznane przez Kościół za grzech główny. Bo przecież ludzie powinni ze sobą współgrać, pomagać sobie, wspierać. A do tego potrzebne jest zainteresowanie i wysiłek. Prawdą jest, iż nie każdego stać na wiele, ale powinno się robić tyle, ile jest się w stanie. Dzięki temu społeczeństwo z pewnością, by lepiej funkcjonowało. W życiu byłoby przyjemniej, ale nie ma mowy o całkowitym obijaniu się. Nawet Pan Bóg stwarzając świat pracował przez sześć dni, a dopiero w siódmy odpoczywał. Tak samo powinni ludzie postępował. O ile by było milej, gdyby w zwykłych sytuacjach codziennych sobie pomagać, dzieci rodzicom, bracia siostrom, sąsiedzi sobie nawzajem. Nie zawsze jest to tak oczywiste, ale w miarę możliwości, czemu nie? Nawet sama satysfakcja, iż zrobiło się coś miłego, pożytecznego i sprawiło to ulgę innym, powinno przynosić nam przyjemność.

   

  • Archiwum

  • O serwisie

    Samotność stała się nie do zniesienia, zabijasz czas jak tylko umiesz najlepiej. Odkryłaś Internet i zasmakowałaś takiego świata. Miałaś dosyć tej samotności, jednak nieśmiałość i strach przed ludźmi paraliżowała cie nadal do tego stopnia, ze bałaś się im nawet spojrzeć się w oczy. Odkryłaś jednak coś cudownego, coś, co odrywało cie od codzienności i samotności, co pozwalało ci odkryć swoje drugie oblicze, gdzie nie krępowałaś się szukać przyjaciół, gdzie mogłaś sie zwierzyć ze swoich problemów, gdzie zostałaś wysłuchana i poradzono Ci wspaniałe rady wspierając ci jednocześnie na duchu. Po raz pierwszy od wielu dni nie czułaś Si samotna, czułaś, ze ci zrozumiano, ze uzyskałaś pomoc, ze jesteś niezwykle ważna. Mogłaś be skrępowania wyrażać opinię na czatach, rozmawiać z ludźmi. Nikt cie tam nie znal i nikogo nie znałaś. Mogłaś podąć się, za kogo tylko chciałaś. Mogłaś być śmiała i niczego się już nie obawiać. Internet stał się twoim drugim światem, w którym czułaś się lepiej, który był lepszy i wspanialszy niż ten, którym żyłaś. Uzależniłaś się od tego świata i spędzałaś tam każdą wolną chwilę. Mówisz o sobie, ze jesteś osobą nieśmiała i unikasz ludzi, boisz się cokolwiek powiedzieć i zabrać głos. To twoja mała samotność. Odkąd tylko pamiętasz byłaś osobą nieśmiałą i cichą. Od zawsze chowałaś się po kątach, unikałaś bycia w centrum uwagi, nikomu nie zawadzałaś i nikt nie zwracał na ciebie uwagi. Miałaś swój świat,. Samotny świat, który przeklinałaś, ze nie masz takiej odwagi, jaką posiadają twoi rówieśnicy, ze nie mas przyjaciół, nie możesz wyjść na dyskotekę, na żadna imprezę czy prywatkę, bo nie miałaś po prostu, z kim. Polecamy: tablica

  • Kategorie

  • Zawsze unikałaś kontaktów z płcią przeciwną, jeżeli ktoś się pojawiał w twoim życiu, zaraz szybko znikał, uważał ze jesteś niedostępna, ty po prostu byłaś nieśmiała, balas się odezwać, poflirtować, być po prostu taka jak inni. Kiedy wszyscy w twoim wieku spędzali czas poza domem wyśmienicie się bawiąc ty płakałaś w poduszkę, bo byłaś bezsilna i nie umiałaś sobie z tym wszystkim poradzić i przełamać lody? Dziś pracujesz i wszystko się powtarza. Tu także nie masz przyjaciół, nikt do ciebie nie zagaduje i ty do nikogo nic nie mówisz. Jesteś samotna. Jak zawsze samotna i opuszczona. Wiele osób samotnych w Internecie, w wirtualnym świecie znalazła coś naprawdę cennego- miłość. Miłość to cos, o czym marzyłaś od zawsze, czego nigdy nie mogłaś mieć, co wydawało się takie odległe i dalekie, nie dla Ciebie. Stało się. Pewnego dnia poznałaś go na czacie. Był taki jak Ty: samotny i opuszczony szukał wsparcia i zrozumienia, ciepłego słowa i miłości. Po pewnym czasie zaczęliście rozmawiać coraz więcej i więcej. Wasze rozmowy wkrótce przeniosły się z tych internetowych na telefonicznie, usłyszeliście po raz pierwszy swój głos, pierwsze miłe słowa. Wasze rozmowy toczyły się godzinami, potrafiliście przegadać cała noc. Zaczęliście za sobą tęsknić, za kontaktem telefonicznym lub pisanym słowem w Internecie. Wasz świat zaczął się zmieniać dzięki drugiej osobę. Zaczynacie tęsknić i czuć dziwne uczucie. Odkrywacie, ze to właśnie miłość, ze spełniło się wasze marzenie, ze w końcu kochacie i kochani jesteście. Postanawiacie się spotkać w Realu. Poznajecie się bez problemu. Rozmowa toczy się długo, czujecie się wspaniale i dziękujecie komuś, kto wymyślił Internet. Dzięki niemu odnaleźliście w sieci swoją miłość.